3.jpg

پربیننده ترین در 3 ماه گذشته

آمار بازدیدکنندگان

mod_vvisit_counterامروز309
mod_vvisit_counterدیروز296


عاقبت تندباد‌های نمکی چشمان آبی دریا را کور کرد ــ فرینوش اکبرزاده PDF چاپ نامه الکترونیک
سه شنبه ۲۱ آبان ۱۳۹۲ ساعت ۰۱:۳۵

بادهای پاییزی هم عاقبت از راه رسیدند و پس از آغاز وزش از غرب به شرق در بدو ورود به کشور و در عبور از روی دریاچه سابقا فیروزه‌‌ای رنگ اورمیه، تحفه‌ای جز تندبادهای نمک اندود برای مردم تبریز و دیگر شهرهای منطقه نداشتند؛ تحفه‌ای که یادگار سال‌های بی‌توجهی به بزرگ‌ترین دریاچه نمک کشور است.

حالا ما مردمان آذربایجان، این دیار شعر و شعور، مانده‌ایم با این شوری مفرط چه کنیم!

شاید این تندبادهای نمکین، اشکی بر چشمانی بیاورد که از توسعه و پیشرفت دم می‌زدند و این توسعه را به هر قیمتی، به قیمت سپید شدن بستر آبی دریاچه اورمیه لازم می‌دیدند.

شاید این اعلام خطری باشد برای تمام مردم و مسئولانی که مرگ سپید دریاچه اورمیه را لابه‌لای اخبار بالا و پایین رفتن قیمت نفت دریای شمال، مشکلات ساخت و ساز ورزشگاه‌ها در بزریل، سهام بازار بورس لندن، امتیازهای فلان تیم لیگ برتری و قیمت قرارداد بازیگران سینما، ندیدند و اگر هم دیدند بی‌توجه عبور کردند.

توسعه‌ای که آمدنش را ندیدیم، اما نخستین و نزدیک‌ترین ثمره‌اش، همین بادهای نمک‌آلودی است که این روزها در چشم و حلق مردمان آذربایجان فرو می‌رود.

میلیون‌ها تن نمک آماده پرواز در هوای آذربایجان هستند، هزاران هزار درخت میوه در باغ‌های اطراف دریاچه دیگر با شکوفه‌های صورتی و سرخ معطر خود به استقبال بهار نمی‌روند، پرنده‌های مهاجر دیگر پاهای بلند خود را در آب‌های اورمیه تر نمی‌کنند؛ و تمام اینها یعنی آبی فیروزه‌ای دریاچه اورمیه که در سال‌های نه چندان دور، از فراز آسمان هم زیبا و باشکوه جلوه می‌نمود، اکنون به شوره‌زاری سپید رنگ تبدیل شده که گویی می‌خواهد خشم خود را با چهره نزار و دردمندش فریاد بزند.

دریاچه زیبای ما، فریاد بزن! لمس فریاد تو برای تمام کسانی که تیشه‌ای به ریشه‌های در خاک فرو رفته‌ات زدند، لازم است؛ کسانی که حتی در این حال و روز هم صداقت پیشه نمی‌کنند و از حال تو نمی‌گویند و مرهمی برای زخم نمکینت پیدا نمی‌کنند.

گویا باید باز هم چشم به راه پاییز و زمستان و باز هم مهر خداوند بمانیم و دست به دعا برداریم تا نم باران و برفی بباراند و تن ترک خورده‌ات را آرامشی هرچند کوتاه ببخشد …

 

دیدگاه شما

افزودن نظر